Συγγενές εξάρθρημα ισχίου
Το συγγενές εξάρθρημα ισχίου (ΣΕΙ), που συχνά αποκαλείται αναπτυξιακή δυσπλασία ισχίου, είναι μια πάθηση κατά την οποία η άρθρωση του ισχίου δεν αναπτύσσεται φυσιολογικά, από την απλή χαλαρότητα έως την πλήρη εξάρθρωση της μηριαίας κεφαλής από την κοτύλη. Η πάθηση εμφανίζεται συνήθως από τη γέννηση και είναι πιο συχνή στα κορίτσια.
Όταν το εξάρθρημα δεν έχει διαγνωστεί ή δεν έχει αντιμετωπιστεί με επιτυχία στην βρεφική ή παιδική ηλικία, μπορεί να οδηγήσει σε δυσπλασία του ισχίου ή σε ένα μερικώς ή πλήρως εξαρθρωμένο ισχίο κατά την ενήλικη ζωή.
Στον ενήλικα εκδηλώνεται με πόνο, ο οποίος γίνατε εντονότερος όταν εμπλακεί με οστεοαρθρίτιδα. Υπάρχει χωλότητα λόγω αδυναμίας των απαγωγών μυών του ισχίου, βράχυνση του άκρου που μπορεί να φτάσει τα 3-6 εκατοστά η και περισσότερο σπανιότερα.
Η βάδιση γίνεται δύσκολή και επώδυνη ενώ συχνά η ανισοσκελία επιφέρει επίμονη οσφυαλγία. Συχνά επίσης εκδηλώνεται πόνος και στο σύστοιχο γόνατο.
Παρατηρούνται μεταβολές στην ανατομία του ισχίου και της λεκάνης, οι οποίες αναδεικνύονται με την απλή ακτινογραφία του ισχίου.
Η αξονική τομογραφία δίνει ακριβέστερες πληροφορίες για την διαταραγμένη ανατομία της περιοχής και χρησιμοποιείται στον προεγχειρητικό σχεδιασμό.
Η χειρουργική αντιμετώπιση του συγγενούς εξαρθρήματος του ισχίου στον ενήλικα είναι πολύ δύσκολη και απαιτητική διαδικασία.
Απαιτείται λεπτομερής και ακριβής προεγχειρητικός σχεδιασμός για την επιλογή κατάλληλων προθέσεων και την διόρθωση της ανισοσκελίας.
Συχνά, ιδιαίτερα στα υψηλά εξαρθρήματα, η δυσκολία να τοποθετηθεί η κοτυλιαία πρόθεση στην ανατομική θέση αντιμετωπίζεται με οστεοτομίες του μηριαίου που και αυτή είναι μία απαιτητική χειρουργική διαδικασία.
Οι αρθροπλαστικές σε δυσπλαστικά ή εξαρθρωμένα ισχία πρέπει να αντιμετωπίζονται από χειρουργούς με ιδιαίτερή εμπειρία αφού πολλές φορές χειρουργοί βρίσκονται συχνά διεγχειρητικά σε αδιέξοδα και αδυναμία να ολοκληρώσουν την επέμβαση.
Η ρομποτική υποβοήθηση μίας απαιτητικής τέτοιας επέμβασης είναι σημαντική .
Ο προεγχειρητικός σχεδιασμός μέσω την αξονικής τομογραφίας του το ρομποτικό σύστημα ΜΑΚΟ προσφέρει, καθοδηγεί με απόλυτη ακρίβεια διεγχειρητικά να τον χειρουργό να τοποθετήσει τις προθέσεις, ιδιαίτερα αυτή της κοτύλης στην ανατομική θέση και σωστά προσανατολισμένη, απαραίτητη συνθήκη για να επιτευχθεί μία σταθερή αρθροπλαστική και να ελαχιστοποιηθούν τα μετεγχειρητικά εξαρθρηματα της πρόθεσης.
Σημαντική επίσης είναι η καθοδήγηση που λαμβάνει ο χειρουργός από το ΜΑΚΟ να αποκαταστήσει χωρίς επιπλοκές την ανισοσκελια η οποία όπως τονίστηκε συνοδεύει το συγγενές εξάρθρημα του ισχίου
Θα μπορούσε εύκολά να υποστηριχθεί ότι η ρομποτική υποβοήθηση με το ΜΑΚΟ είναι μέθοδος εκλογής για την χειρουργική αντιμετώπιση των συγγενών εξαρθρημάτων του ισχίου στον ενήλικα.
